Ty babuniu dobrze wiesz,
czego wnuk ci życzy:
zdrowia, skarbów jakich chcesz,
szczęścia i słodyczy.
Niechaj Babcia ma jedyna
żyje długo i przyjemnie,
niech jej w szczęściu mkną godziny
i niech ma pociechę ze mnie.
Babcia jest jak dobra wróżka,
co otwiera bajkom drzwi,
bo gdy kładzie nas do łóżka
potem mamy piękne sny.
Babcia wszystko robi dla nas,
z jej pomocy każdy rad,
Babcia strasznie jest kochana
więc niech żyje nam sto lat!
Cóż mam życzyć, Babciu Droga?
To co serce czuje,
A więc zdrowia, pomyślności
Dzisiaj Ci winszuję.
Lecz wiesz Babciu, te życzenia
Powtarzam codziennie
I trwać będą w moim sercu
Zawsze i niezmiennie!
Kochana Babciu!
Jak można pomieścić w sobie,
Tyle troski, ciepła i miłości.
Jak można podarować innym,
Tyle uśmiechu, dobroci, radości.
Jak można zdobyć zdolność,
By w trudnych chwilach nieść pociechę.
Jak można, powiedz Babciu,
stać się jak Ty, cudownym człowiekiem?
Tak wiele mnie nauczyłaś,
tak wiele uśmiechu mi dałaś,
na spacery ze mną chodziłaś,
kiedy byłam jeszcze mała.
Do snu nuciłaś piosenki,
byłaś zawsze blisko mnie
więc podziękować Ci, Babciu
za to wszystko chcę.
Żyj długo w spokoju i uśmiechaj się,
bo uśmiech jest najważniejszy
i to, że kocham Cię.
Kochana Babciu...
Ze wzruszeniem wspominam
spędzone razem chwile...
Wielką cierpliwość,
jaką zawsze miałaś dla mnie...
I radość, jaką wniosłaś w moje dzieciństwo
Ściskam Cię dzisiaj najmocniej...
Nieraz gdy sen skrzydła uniósł,
Ciebie widziałem Babuniu,
jak swą delikatną ręką
w śnie okrywasz mnie kołderką...
I codziennie widzę stale,
jak się troszczysz mną wytrwale
więc ode mnie przyjm w wdzięczności
zapewnienie mej miłości.
Kochana Babciu!
Jak można pomieścić w sobie,
Tyle troski, ciepła i miłości.
Jak można podarować innym,
Tyle uśmiechu, dobroci, radości.
Jak można zdobyć zdolność,
By w trudnych chwilach nieść pociechę.
Jak można, powiedz Babciu,
stać się jak Ty, cudownym człowiekiem?
